varunee's space

วันนี้ออกมาจากบ้านอย่างสองจิตสองใจ ไม่รู้จะโดดหรือว่าจะไปทำงานดี อยากไปปเที่ยวกับเพื่อนวันอาทิตย์ คิดไปคิดมา..เเต่ตัวก้ออยู่บนรถเมลล์เเล้ว เอ้า ไปก้อไปวะเพื่อเงินเพื่อเเม่ เเละเเล้วก้อมาจนได้ นี่เเหละน้าชนะอะไรได้ไม่ยิ่งใหญ่เท่าชนะใจตัวเอง เเหม คารมซะงั้นเลย ชักอยากเปลี่ยนงานเเล้วสิ เเต่ไม่รู้ว่าอย่างเรานี่จาไปทำไรดีหว่า.....

 

**** เมื่อคืนอดดูตุ้ยช่วงร้องเพลงเลย เสียดายมากกกๆๆๆๆ พลาดไปนิดเดียวเอง เฮ้อ!!!  คนบ้าไรว่ะทำไมน่ารักจังเลย ไม่เก๊กนะ ดูจิงจายดีอ่ะ หลงรักเข้าไปอีกคนเเล้ว เเหม อย่างน้อยมีกิ๊กเพิ่มมาอีก 2 คน ก้อดีกว่าคนเดียว เผื่ออีกคน(พี่โอ)ทำเราช้ำใจ ..ก้อจาได้ตุ้ยมาช่วยดดามจายยยยยยย โหยมีคววามสุขโว้ยช่วงนี้..^_^  ******

 

****เเก้วก้อผละไปอยู่ห้องเย็นเเทนติ๊กอีกคนเเล้ว เพื่อนเฮาก้อเหลือกันอยู่เเค่นี้ มีนก ออน ป่าน บี พี่กุ้ง โห เศร้าเลยว่ะคราวนี้ ไม่เเน่ต่อไปอาจจะเป็นเราก้อได้ที่จะต้องหิ้วกระเป๋าออกจากบ้านไป บอกตัวเองว่าไม่เเน่ เพราะเริ่มไม่เเน่ใจตัวเองเเล้วว่าจะเบื่องานวันไหน เเต่ตอนนี้ ระลึกเข้าไว้ว่างานมันหายาก.......

 

*****ส่วนตำนานรัก...สีนิล บางทีอาจจะต้องปิดตัวลงชั่วคราวก้อเป็นได้ โฮะๆๆๆๆ เเล้วเขาจะรับรู้ว่าเมื่อไม่มีคนที่ชอบของเเปลกอยู่เเล้ว เขาก้อจะรู้สึก ....(ตรงไหนว่ะเนี่ย เเล้วเขาจาเดืออดร้อนไรด้วยเนี่ย เอออออยู่เองคนเดียว ว้าย...ขี้ตู่นี่เรา  (พี่เเกคงเดือดร้อนอย่างเดียวเเหละ ถ้าเมียไล่ออกจากบ้านหรือไม่ก้อไล่ออกนอกมุ้ง.....นั่นเเหละที่พี่เเกคงขาดใจ)

 

 

เมื่อวานนี้ก้อวันเเม่...เราคิดว่าเราทำตัวเป็นลูกที่ดีของเเม่เเล้วนะ ช่วยงานบ้านทุกอย่างไม่มีบ่น...เพราะจิงๆเเม่ก้อรู้ว่าเราน่ะขี้เกียจจะตายย วางไหน เเหมะนั่นเเหละ....เหอๆๆๆ ก้อคงจาจิง

ไม่รูไปเอานิสัยใครมาใช้ ไม่มีเชื้อเเม่มาเลยตรงนี้ (เเม่เเอบบ่นตลอด)

*******วันนี้มาเข้างานเช้า 7.30 ทั้งๆๆที่ชาวบ้านชาวช่องเขาหยุดกัน นอนอยู่บ้านนะเนี่ยย เอาเหอะ ท่องไว้เพื่อเงิน ตอนนี้ชีวิตก้อดูยังไม่มีจุหมายปลายทาง ยังไงก้อไม่รู้ มันดูเลื่อนลอยจัง ตอยบไม่ได้เเม้กระทั่งตัวเองต้องการอะไร มีจุดมุ่งหมายกับชีวิตยังไง ยังไม่รู้เลยย......เเต่เอาเหอะ ทำดีเข้าไว้ ใครไม่เห็ฯ สวรรค์เห็นละกันนะ ไอ้นกเอ๋ยย.....

 

**** ตอนนี้หัวใจก้อกำลังกระชุ่มชวยอีกครั้ง เพราะได้ยาดี โอ อนุชิต ไม่หล่อเเต่น่ารัก โดยเฉพาะเวลายิ้มนี่ จายเเทบจาละลายไปเลย....เข้าไปดูในเวปเเฟนคลับ นานๆที โอก้อจะเข้ามาคุยด้วย เขาน่ารักเเละก้อ Nice มากเลย ดูเขามีอะไรหลายๆอย่างที่คล้ายยเราจัง เป็นคนรักสันโดษ ไม่ค่อยเรื่องมาก ง่ายๆ เหมือนกันเลย....เเละที่สำคัญทำไมหน้าตาคล้ายยกันจังเลยย เรื่องนี้คิดว่าไอ้บีคงรู้ดีเเหละว่าทำไมเราถึงชอบโอ......เป็นเพราะไรเนี่ย เราก้องงตัวเองอยู่เหมือนกันนะ....เอ๊ะๆๆๆๆ คิดเเล้ว หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ว่ะ...

วันนี้เซ็ง.ตั้งเเต่เช้าเเล้ว รถติดเป็นบ้าเลย...กว่าจะมาถึงที่ทำงานก้อ8.45 เเล้ว เลยพลาดโอกาสสำคัญเลยเรา คนที่อยากเจอก้อไม่ได้เจอมา 2 วันเเล้ว ช่วงพักไปนอนหลับยาวไหลตายเลย พี่อ้อปลุกก้อไม่ตื่น....ก้อเราเป็นคนหลับลึกอ่ะนะ....ดูเหมือนว่าทุกวันนี้ เเม่เขาจะนัดเราให้ไปกินข้าวเย็นพร้อมกันที่บ้าน ก้อคงอยากทำให้มันเหมือนเดิมเเหละนะ ก้อดีเเล้วเเหละ....ได้เเค่นี้จะเอาอะไรมากมาย วันนี้จูนรับปริญญาซะด้วยสิ เเต่ส่ง SMS ไปร่วมยินดีด้วยเเล้วเเหละ ไม่เจอกันเลย วันนี้งงๆ ตัวเองเหมือนกันว่าเป็นอาไร อารมณ์ขึ้นๆลงๆ ******เมื่อกี้ได้รับรายงานข่าวร้าย ตายเเน่เลยไอ้นก จะยังมีหน้าอยู่ กสท ต่อไปไหมเนี่ย....ได้ข่าวว่าส่ง SMS คุยกัน มันก้อจาไปออกที่ DM ชั้น3 ด้วย โอ้เเม่เจ้า เเล้วอย่างนี้พี่นิลก้อรู้เเล้วอะดิ ทุกคนรู้กันหมดเเล้ว ตายๆๆๆๆ เเล้วช้านจะยังมีหน้าอยู๋ที่นี่ต่อไปหรือป่าววะเนี่ย โฮฮฮฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เเละเเล้ว 26/07/2006 พี่นิลของช้านก้อได้เข้ามาทักทายด้วยภาษษาคอมที่มันไม่ได้ไหลเข้าหัวช้านเลย...เเต่ยังงัยก้อเป็นครั้งเเรกที่เขาเข้ามาคุยด้วย เวลา 5 นาที เหมือนโลกทั้งโลกหยุดหมุน มี้พียง สองเราเท่านั้น ช่างเป็นไรที่น่าจดจำไปอีกนานเท่านาน.....เเล้วจะไปดักคอยกลับบ้านด้วยกันนะ ถ้ามีโอกาส

 

*******วันนี้ 27/07/2006 พี่เเกไม่มากินข้าว สงสัยเมียผูกปิ่นโตมาส่ง ฮือๆๆๆๆๆๆๆ***********

วันนี้มาทำงานใส่เสื้อสีเเดงเพราะวันอาทิตย์สีเเดง วันจันทร์ก้อสีเหลืองอยู่เเล้ว เริ่มเข้างานก้อเจอเเต่เเขกโทรกลับเมืองภารตะทั้งนั้เลยไม่รู้ว่าวันนี้วันสถาปนาอินเดียหรืออย่างไร.....มีข้าวเหนียวหมูทอดอย่างเดียวที่จะประทังชีวิตอยู่ไปทั้งวันไม่รู้ว่าจะอยู่ได้จนถึงเมื่อไรทุ่มนึงอาจจะไม่มีชีวิตรอดก้อเป็นได้เหอๆๆๆ วันนี้ก้อไปนอนบ้านน้าเเหละ น้าโทรมาตามคงคิดถึง  วันนี้ตังน้าออกด้วยไปก้อได้เเหละบอกน้าเเล้วเเต่ไม่ได้คิดถึงน้านะ......คิดถึงตังน้าตะหาก อิอิ ๆๆๆ เเล้ววันนี้ชาวCDMA ก้อดูกร่อยๆกันเพราะวันอาทิตย์ที่ไม่อยากออกมาทำงานกันเลย เหมือนกันกะเรานั่นเเหละ เเต่ก้อท่องไว้ ตังลด-ตังออก เเค่นั้นเเหละที่ทำให้เรามาทำงานไหว.....