เเละเเล้วก้อถึงเวลาที่เทอต้องไป.....ย้ายไปอยู่อีกฝ่ายหนึ่ง ฮือๆๆเทอรู้ไหมว่าจายของช้านจาขาดรอนๆๆๆ จาไม่เห็ฯหน้าอันคมเข้มของเทอออีกเเล้วหรือนี่...จะไม่มีเทอเดินเข้ามาช่วยชาวCDMA ของเราเเล้ว เเละจาไม่มีใครมาชนหัวให้หัวจายตุ้มๆต่อมๆอีกเเล้ว....คราวนี้ช้านจาอยู่ได้อย่างไรถ้าไม่มีเทอ......ภาพความหลังอันเป็นภาพเเห่งความทรงจำก้อยังคงอยู่อย่างประทับจายในหัวจายของช้านอีกนานนนนนนนนน...ช้านยังจำภาพการโซ้ยเส้นซัดนำก้วยเตี๋ยวอันเหร็ดหร่อยของเทอได้ ภาพที่เทอกำลังเเทะไก่น่องโตอย่างเมามัน ภาพที่เทอเดินเเกว่งถุงเเละกระโดโลดเต้นอย่างสบายใจ...ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจตรึงตราตรึงใจช้านอะไรเช่นนี้......เเตถึงยังไงเราก้อยังพบเจอกันอยู่เสมอใต้หลังคาเดียวกันของตึกหุ่นยนต์นี้เเหละ ช่ายไหมพี่นิลภัทรของช้านนนนนนนนนนนน

เฮ้อ !!! เข้ามาก้อถอนหายใจเลยนะ....วันนี้ก้อคงยังอึมครึมกับเเม่อีกวันนึงเเล้ว ไม่อยากให้เป็นเเบบนี้เลย เเต่ก้อต่างฐิถิคำเดียวเเหละ อยากให้เขารู้จังเลยว่าเราเป็นห่วงเขานะ ไม่อยากให้ทำงานหนักเเบบนี้ อยากให้มีเวลาอยู่กับครอบครัวให้มากกว่านี้หน่อย ก้อเราก้อมีกันอยู่เเค่นี้เเหละนะ ไม่มีใครเเล้ว.......วันนี้สำหรับการทำงานก้อเริ่ม Speak Spoke Spoken กัปฝาหรั่งมากขึ้น อีกหน่อยก้อคงจะเก่งไปเองเเหละนะ เด๋วก้อชินเองเหมือนพี่ๆเขา เเต่ก้อไม่รู้นะว่าเราจะอยู่ตรงนี้ไปได้อีกนานเท่าไร งานมันเริ่มจาไม่เเน่นอนเเล้ว อาจจะออกวันไหนก้อไม่รู้เลย อนาคตเป็นสิ่งที่เอาเเน่เอานอนไม่ได้จริงๆ......ตอนนี้ก้อกลับมาย้อนดูตัวก้อมีไรให้คิดมากขึ้นเเล้วนะ ไม่ใช่เเค่เรื่องนั้นเเล้ว คนเลวที่เราได้รู้จัก เค้าได้ตายไปจากความทรงจำเเล้วว ก้อคงเก็บไว้เเต่สิ่งที่ดีๆไว้ดีกว่า ตอนนี้ก้อสบายใจขึ้นเยอะเลย....มีเพื่อนก้อคอยบ้าบอกับเราได้ทุกๆเรื่อง สบายใจนะตอนนี้ ภาวนาสาธุว่า พรุ่งนี้หากเจออุปสรรคใดที่ว่าใหญ่ ขอให้ใจเราใหญ่กว่า เข้มเเข็งกว่า เท่านั้นเป็นพอ.................