วันนี้ออกมาจากบ้านอย่างสองจิตสองใจ ไม่รู้จะโดดหรือว่าจะไปทำงานดี อยากไปปเที่ยวกับเพื่อนวันอาทิตย์ คิดไปคิดมา..เเต่ตัวก้ออยู่บนรถเมลล์เเล้ว เอ้า ไปก้อไปวะเพื่อเงินเพื่อเเม่ เเละเเล้วก้อมาจนได้ นี่เเหละน้าชนะอะไรได้ไม่ยิ่งใหญ่เท่าชนะใจตัวเอง เเหม คารมซะงั้นเลย ชักอยากเปลี่ยนงานเเล้วสิ เเต่ไม่รู้ว่าอย่างเรานี่จาไปทำไรดีหว่า.....

 

**** เมื่อคืนอดดูตุ้ยช่วงร้องเพลงเลย เสียดายมากกกๆๆๆๆ พลาดไปนิดเดียวเอง เฮ้อ!!!  คนบ้าไรว่ะทำไมน่ารักจังเลย ไม่เก๊กนะ ดูจิงจายดีอ่ะ หลงรักเข้าไปอีกคนเเล้ว เเหม อย่างน้อยมีกิ๊กเพิ่มมาอีก 2 คน ก้อดีกว่าคนเดียว เผื่ออีกคน(พี่โอ)ทำเราช้ำใจ ..ก้อจาได้ตุ้ยมาช่วยดดามจายยยยยยย โหยมีคววามสุขโว้ยช่วงนี้..^_^  ******

 

****เเก้วก้อผละไปอยู่ห้องเย็นเเทนติ๊กอีกคนเเล้ว เพื่อนเฮาก้อเหลือกันอยู่เเค่นี้ มีนก ออน ป่าน บี พี่กุ้ง โห เศร้าเลยว่ะคราวนี้ ไม่เเน่ต่อไปอาจจะเป็นเราก้อได้ที่จะต้องหิ้วกระเป๋าออกจากบ้านไป บอกตัวเองว่าไม่เเน่ เพราะเริ่มไม่เเน่ใจตัวเองเเล้วว่าจะเบื่องานวันไหน เเต่ตอนนี้ ระลึกเข้าไว้ว่างานมันหายาก.......

 

*****ส่วนตำนานรัก...สีนิล บางทีอาจจะต้องปิดตัวลงชั่วคราวก้อเป็นได้ โฮะๆๆๆๆ เเล้วเขาจะรับรู้ว่าเมื่อไม่มีคนที่ชอบของเเปลกอยู่เเล้ว เขาก้อจะรู้สึก ....(ตรงไหนว่ะเนี่ย เเล้วเขาจาเดืออดร้อนไรด้วยเนี่ย เอออออยู่เองคนเดียว ว้าย...ขี้ตู่นี่เรา  (พี่เเกคงเดือดร้อนอย่างเดียวเเหละ ถ้าเมียไล่ออกจากบ้านหรือไม่ก้อไล่ออกนอกมุ้ง.....นั่นเเหละที่พี่เเกคงขาดใจ)

 

 

เมื่อวานนี้ก้อวันเเม่...เราคิดว่าเราทำตัวเป็นลูกที่ดีของเเม่เเล้วนะ ช่วยงานบ้านทุกอย่างไม่มีบ่น...เพราะจิงๆเเม่ก้อรู้ว่าเราน่ะขี้เกียจจะตายย วางไหน เเหมะนั่นเเหละ....เหอๆๆๆ ก้อคงจาจิง

ไม่รูไปเอานิสัยใครมาใช้ ไม่มีเชื้อเเม่มาเลยตรงนี้ (เเม่เเอบบ่นตลอด)

*******วันนี้มาเข้างานเช้า 7.30 ทั้งๆๆที่ชาวบ้านชาวช่องเขาหยุดกัน นอนอยู่บ้านนะเนี่ยย เอาเหอะ ท่องไว้เพื่อเงิน ตอนนี้ชีวิตก้อดูยังไม่มีจุหมายปลายทาง ยังไงก้อไม่รู้ มันดูเลื่อนลอยจัง ตอยบไม่ได้เเม้กระทั่งตัวเองต้องการอะไร มีจุดมุ่งหมายกับชีวิตยังไง ยังไม่รู้เลยย......เเต่เอาเหอะ ทำดีเข้าไว้ ใครไม่เห็ฯ สวรรค์เห็นละกันนะ ไอ้นกเอ๋ยย.....

 

**** ตอนนี้หัวใจก้อกำลังกระชุ่มชวยอีกครั้ง เพราะได้ยาดี โอ อนุชิต ไม่หล่อเเต่น่ารัก โดยเฉพาะเวลายิ้มนี่ จายเเทบจาละลายไปเลย....เข้าไปดูในเวปเเฟนคลับ นานๆที โอก้อจะเข้ามาคุยด้วย เขาน่ารักเเละก้อ Nice มากเลย ดูเขามีอะไรหลายๆอย่างที่คล้ายยเราจัง เป็นคนรักสันโดษ ไม่ค่อยเรื่องมาก ง่ายๆ เหมือนกันเลย....เเละที่สำคัญทำไมหน้าตาคล้ายยกันจังเลยย เรื่องนี้คิดว่าไอ้บีคงรู้ดีเเหละว่าทำไมเราถึงชอบโอ......เป็นเพราะไรเนี่ย เราก้องงตัวเองอยู่เหมือนกันนะ....เอ๊ะๆๆๆๆ คิดเเล้ว หาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้ว่ะ...

วันนี้เซ็ง.ตั้งเเต่เช้าเเล้ว รถติดเป็นบ้าเลย...กว่าจะมาถึงที่ทำงานก้อ8.45 เเล้ว เลยพลาดโอกาสสำคัญเลยเรา คนที่อยากเจอก้อไม่ได้เจอมา 2 วันเเล้ว ช่วงพักไปนอนหลับยาวไหลตายเลย พี่อ้อปลุกก้อไม่ตื่น....ก้อเราเป็นคนหลับลึกอ่ะนะ....ดูเหมือนว่าทุกวันนี้ เเม่เขาจะนัดเราให้ไปกินข้าวเย็นพร้อมกันที่บ้าน ก้อคงอยากทำให้มันเหมือนเดิมเเหละนะ ก้อดีเเล้วเเหละ....ได้เเค่นี้จะเอาอะไรมากมาย วันนี้จูนรับปริญญาซะด้วยสิ เเต่ส่ง SMS ไปร่วมยินดีด้วยเเล้วเเหละ ไม่เจอกันเลย วันนี้งงๆ ตัวเองเหมือนกันว่าเป็นอาไร อารมณ์ขึ้นๆลงๆ ******เมื่อกี้ได้รับรายงานข่าวร้าย ตายเเน่เลยไอ้นก จะยังมีหน้าอยู่ กสท ต่อไปไหมเนี่ย....ได้ข่าวว่าส่ง SMS คุยกัน มันก้อจาไปออกที่ DM ชั้น3 ด้วย โอ้เเม่เจ้า เเล้วอย่างนี้พี่นิลก้อรู้เเล้วอะดิ ทุกคนรู้กันหมดเเล้ว ตายๆๆๆๆ เเล้วช้านจะยังมีหน้าอยู๋ที่นี่ต่อไปหรือป่าววะเนี่ย โฮฮฮฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เเละเเล้ว 26/07/2006 พี่นิลของช้านก้อได้เข้ามาทักทายด้วยภาษษาคอมที่มันไม่ได้ไหลเข้าหัวช้านเลย...เเต่ยังงัยก้อเป็นครั้งเเรกที่เขาเข้ามาคุยด้วย เวลา 5 นาที เหมือนโลกทั้งโลกหยุดหมุน มี้พียง สองเราเท่านั้น ช่างเป็นไรที่น่าจดจำไปอีกนานเท่านาน.....เเล้วจะไปดักคอยกลับบ้านด้วยกันนะ ถ้ามีโอกาส

 

*******วันนี้ 27/07/2006 พี่เเกไม่มากินข้าว สงสัยเมียผูกปิ่นโตมาส่ง ฮือๆๆๆๆๆๆๆ***********

วันนี้มาทำงานใส่เสื้อสีเเดงเพราะวันอาทิตย์สีเเดง วันจันทร์ก้อสีเหลืองอยู่เเล้ว เริ่มเข้างานก้อเจอเเต่เเขกโทรกลับเมืองภารตะทั้งนั้เลยไม่รู้ว่าวันนี้วันสถาปนาอินเดียหรืออย่างไร.....มีข้าวเหนียวหมูทอดอย่างเดียวที่จะประทังชีวิตอยู่ไปทั้งวันไม่รู้ว่าจะอยู่ได้จนถึงเมื่อไรทุ่มนึงอาจจะไม่มีชีวิตรอดก้อเป็นได้เหอๆๆๆ วันนี้ก้อไปนอนบ้านน้าเเหละ น้าโทรมาตามคงคิดถึง  วันนี้ตังน้าออกด้วยไปก้อได้เเหละบอกน้าเเล้วเเต่ไม่ได้คิดถึงน้านะ......คิดถึงตังน้าตะหาก อิอิ ๆๆๆ เเล้ววันนี้ชาวCDMA ก้อดูกร่อยๆกันเพราะวันอาทิตย์ที่ไม่อยากออกมาทำงานกันเลย เหมือนกันกะเรานั่นเเหละ เเต่ก้อท่องไว้ ตังลด-ตังออก เเค่นั้นเเหละที่ทำให้เรามาทำงานไหว.....

เเละเเล้วก้อถึงเวลาที่เทอต้องไป.....ย้ายไปอยู่อีกฝ่ายหนึ่ง ฮือๆๆเทอรู้ไหมว่าจายของช้านจาขาดรอนๆๆๆ จาไม่เห็ฯหน้าอันคมเข้มของเทอออีกเเล้วหรือนี่...จะไม่มีเทอเดินเข้ามาช่วยชาวCDMA ของเราเเล้ว เเละจาไม่มีใครมาชนหัวให้หัวจายตุ้มๆต่อมๆอีกเเล้ว....คราวนี้ช้านจาอยู่ได้อย่างไรถ้าไม่มีเทอ......ภาพความหลังอันเป็นภาพเเห่งความทรงจำก้อยังคงอยู่อย่างประทับจายในหัวจายของช้านอีกนานนนนนนนนน...ช้านยังจำภาพการโซ้ยเส้นซัดนำก้วยเตี๋ยวอันเหร็ดหร่อยของเทอได้ ภาพที่เทอกำลังเเทะไก่น่องโตอย่างเมามัน ภาพที่เทอเดินเเกว่งถุงเเละกระโดโลดเต้นอย่างสบายใจ...ช่างเป็นภาพที่น่าประทับใจตรึงตราตรึงใจช้านอะไรเช่นนี้......เเตถึงยังไงเราก้อยังพบเจอกันอยู่เสมอใต้หลังคาเดียวกันของตึกหุ่นยนต์นี้เเหละ ช่ายไหมพี่นิลภัทรของช้านนนนนนนนนนนน

เฮ้อ !!! เข้ามาก้อถอนหายใจเลยนะ....วันนี้ก้อคงยังอึมครึมกับเเม่อีกวันนึงเเล้ว ไม่อยากให้เป็นเเบบนี้เลย เเต่ก้อต่างฐิถิคำเดียวเเหละ อยากให้เขารู้จังเลยว่าเราเป็นห่วงเขานะ ไม่อยากให้ทำงานหนักเเบบนี้ อยากให้มีเวลาอยู่กับครอบครัวให้มากกว่านี้หน่อย ก้อเราก้อมีกันอยู่เเค่นี้เเหละนะ ไม่มีใครเเล้ว.......วันนี้สำหรับการทำงานก้อเริ่ม Speak Spoke Spoken กัปฝาหรั่งมากขึ้น อีกหน่อยก้อคงจะเก่งไปเองเเหละนะ เด๋วก้อชินเองเหมือนพี่ๆเขา เเต่ก้อไม่รู้นะว่าเราจะอยู่ตรงนี้ไปได้อีกนานเท่าไร งานมันเริ่มจาไม่เเน่นอนเเล้ว อาจจะออกวันไหนก้อไม่รู้เลย อนาคตเป็นสิ่งที่เอาเเน่เอานอนไม่ได้จริงๆ......ตอนนี้ก้อกลับมาย้อนดูตัวก้อมีไรให้คิดมากขึ้นเเล้วนะ ไม่ใช่เเค่เรื่องนั้นเเล้ว คนเลวที่เราได้รู้จัก เค้าได้ตายไปจากความทรงจำเเล้วว ก้อคงเก็บไว้เเต่สิ่งที่ดีๆไว้ดีกว่า ตอนนี้ก้อสบายใจขึ้นเยอะเลย....มีเพื่อนก้อคอยบ้าบอกับเราได้ทุกๆเรื่อง สบายใจนะตอนนี้ ภาวนาสาธุว่า พรุ่งนี้หากเจออุปสรรคใดที่ว่าใหญ่ ขอให้ใจเราใหญ่กว่า เข้มเเข็งกว่า เท่านั้นเป็นพอ.................